> "ลาก่อน" คนเราเมื่อถึงเวลา...หมดวาสนา ย่อมต้องจากกัน!
posted on 10 Feb 2012 09:00 by kunruj in Day-Note-Variety directory Fiction, Diaryที่รัก...เธอเปรียบเสมือนส่วนหนึ่งของร่างกาย
แม้เธอจะไม่แข็งแรง นอนทอดกายอ่อนหล้าหลบอยู่ในมุมส่วนตัวตลอดมาก็ตาม
แต่สำหรับฉันก็ไม่เคยคิดทอดทิ้งเธอ
เพราะเธอคือส่วนหนึ่งของชีวิตฉันเสมอมา
แม้ตัวเธอจะมีมุมที่สงบ และหลบหลีกจากสังคมรวมถึงผู้คนรอบข้าง
แต่มันกลับเป็นพิษร้าย ที่บ่อนทำลายทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ตัวเธอ...โดยที่เธอเองอาจจะไม่รู้ตัว
มันอาจฟังดูโหดร้ายที่ตัวฉัน...เฮ่อ!
จำต้องผลักไสไล่ส่งเธอให้ออกไปจากชีวิต 
แต่...เมื่อเธอเข้าใจ และจากไปแล้ว
เธอทิ้งทั้งความเจ็บปวด...จากรอยบาดแผลที่ฝากไว้
ฉันไม่มีความสุขตลอดช่วงเวลาเกือบสัปดาห์ที่เอาเธอออกไปจากชีวิต
ไม่ว่ายามกิน...ยามนอน หรือแม้แต่ยามเอื้อนเอ่ยวจีกับผู้ใด
เธอทำให้ใครหลายคนสงสัยในตัวฉัน
จากใครคนหนึ่งที่ร่าเริง ชอบทักทายพูดคุย หัวเราะเสียงดัง
ตัวฉันคนนั้น หายไป...
ช่วงเวลานี้เหลือไว้แต่คนที่เย่อหยิ่ง สีหน้าจองหอง
ไม่มีอัธยาศัยต่อใครหรือสิ่งแวดล้อมใด ๆ รอบข้าง
ใยพิษที่เธอฝากไว้รุนแรง...ปานฉะนี้หนอ
แต่ซักวันหนึ่ง...ฉันคงจะเข้มแข็ง แข็งแกร่ง
และลืมความเจ็บปวด จากรอยแผล
ที่เธอหยั่งรากฝังลึกในกายเนื้อ...
ลาก่อน...ที่รัก
ฟันคุดของฉัน...
ตลอดเวลาที่อยู่ร่วมกันมาหลายสิบปี
เธอทำให้ฉันแปรงฟันซอกในไม่สะอาด มีเศษอาหารติดตามซอก
ฟันข้าง ๆ ผุแล้วผุอีก...มีกลิ่นปาก
เธอดันให้ฟันซี่อื่น ๆ เบียดตัว เกระเนระนาด
สุดท้าย...จะตัดไหมแล้ว
ยังอักเสบเจ็บเหงือกบวม
เฮ่อ..
ไปซะได้ก็ดีนะมึง!!! 
ปล...อ๊ะ อ๊ะ รู้นะเห็นหัวข้อก็คิดว่า ผมโดนสาวทิ้งอะดิ วะฮะฮ่า!!!
Tags: ฟันคุด5 Comments
เจ็บนี้อีกนานนนนน...เจ็บนี้ไม่ลืมมมมม
เจ็บลึกกว่าเคยยยย...เจ็บช้ำกว่าใครรรรรร...โอย
#1 By Ruj Rattanapahu on 2012-02-10 09:23