My-Holidays

> นึกถึง Admission555 + หยุดทำบุญ...บนธุรกิจของ "ความบาป" + แล้วไปเที่ยวคลองโคนกันเถอะ...

posted on 07 May 2012 14:39 by kunruj in My-Holidays directory Fiction, Travel, Diary

เดาว่า...(อ่านตาม Twitter มา)

ผล Admission น่าจะออกมาแล้ว ในฐานะที่เคยเอนทรานซ์ รวมถึงการใช้ชีวิตมหาวิทยาลัย ตลอดจนการไม่มีงานทำ เลยต้องมาเกาะราชการ เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยนั้น

ยังไงก็ยินดีกับผู้ที่สุขสมหวัง...และ

ได้แต่หวังนะครับ...ว่า คุณพ่อ คุณแม่ทั้งหลาย คงไม่เผลอทำหน้าเสียดาย ทำหน้าผิดหวัง หรือทำหน้าเฉยเมย เมื่อรู้ว่า หนูน้อยทั้งหลาย มีผลสอบไม่ได้ตามที่เค้าหรือท่านหวัง

ต้องเห็นใจว่า...เด็ก ๆ สมัยนี้ บางทีไม่รู้ ไม่ได้คิดว่าตัวเอง ชอบหรือสนใจอยากไปทางไหน บางทีก็โดนผู้ใหญ่จูงจมูก บอกว่าอย่างนั้น อย่างโน้นดี แถวบ้านผมเรียกว่า "โดนปั่นหัว"

ผู้ใหญ่ในเวลานี้ ทำได้อย่างหนึ่งคือ ชี้แนะ แต่ไม่ใช่ชี้นำ พวกแก่ ๆ อย่างเรา ปกป้องคุ้มครองไม่ให้เขาหลงผิดไปเล่นยาเสพติด ยาบ้า มีเซ็กส์จนท้องก่อนวัยเรียน เรื่องเหล่านี้ก็เหนื่อยมากแล้ว

ความสนุกทางการศึกษา...ปล่อยให้เป็นความคิด และจินตนาการของเขาครับ

ยังมีสถานศึกษาที่มีเพื่อน มีสิ่งที่ชอบ มีความสนุกรอคอยน้อง ๆ อยู่ ถ้าไม่ประสาทแดก บ้าแบรนด์เนมมากเกินไป เรียนที่ไหนก็เหมือนกัน ขอให้เมาะสมกับฐานะ ความสะดวก การเดินทางและความปลอดภัยของชีวิตก็เพียงพอ

อนาคต...อีกเรื่อง ขึ้นอยู่กับปัจจุบันล้วน ๆ

เข้าเรื่อง...

หลายครั้ง หลายคาที่เราท่านทั้งหลาย เดินข้ามสะพานลอย

ทางเท้า แหล่งท่องเที่ยว ย่านการค้า หรือตามร้านอาหาร ที่มักมีภาพของขอทาน เกลื่อนกลาด

ตามทำเลต่าง ๆ ที่ว่าเหล่านั้น

อย่างตรงสะพานลอย...บ้างเราจะพบว่า มีดักอยู่สามจุด จุดละหนึ่งหน่วยคน ต้นสะพาน กลางสะพาน ท้ายสะพาน

แม่อุ้มลูกอ่อนบ้าง โตขึ้นมาหน่อยบ้าง คนชราบ้าง พิการบ้าง ฯลฯ

ผมว่าที่ผ่านมาหลายคนสาร เชื่อว่ามีนะ...แม้อาจจะมีคนบอกว่าไม่ให้ ไม่มี

ถ้าใครไม่ให้ ก็ดีไป ถ้าใครให้ ก็หยุดดีกว่า อย่าบ่อยให้วงจรอุบาทว์ เหล่านี้ เกิดและเติบโด เวียนว่ายเป็นวัฏจักรให้เจ้าของขบวนการของมันเลย

และถึงเวลาที่ภาครัฐ ควรดูแลเรื่องนี้แบบจริงจัง แต่ไม่ใช่จริงจังแบบที่ว่า ไปไล่จับ ไล่ล่า ขังกดดันต่าง ๆ นานา

แต่ต้องบูรณาการทัศนคติ และความรู้บางอย่าง เพื่อให้ตนเอง "ตื่น" และมี "สำนึก" ไม่เป็น "เครื่องมือ" ของกลุ่มองค์กร หรือขบวนการนั้น ๆ

เพราะถ้า "เครื่องมือ" เหล่านี้...ไม่ตื่น เหรียญที่มีในกระเป๋าของคนทั้งชาติ ที่อาจจะช่วยเยียวยาพวกเค้าในทางอื่น...แต่มันคงจะไม่มีความหมาย หากพวกเขา หรือพวกเราบางคน...ยังตกเป็นเครื่องมือของกับดักทางจิตใจต่อไป

ส่วนพวกหัวหน้า ผู้ร่วมวางแผนในขบวนการ

ผมเสนอว่าเมื่อจับได้ และพิจารณาไต่สวนพบความจริงแล้วนั้น ศาลก็จงกรุณาลงโทษด้วยการ ทำให้กลุ่มคนเหล่านั้น พิการแบบช่วยตัวเองเกือบได้ และล็อคขังไว้ตามจุดเกิดเหตุในที่ต่าง ๆ พร้อมติดป้ายเชิญชวน ประชาสัมพันธ์ให้คนทั่วไปที่เดินไป เดินมา

รู้จักพวกเขา รับรู้พฤติกรรมของเขา และ...กรุณางดให้อาหารสัตว์ เอ้ย ทำบุญทำทาน

ปล่อยให้อดอยากทั้งวัน...และตอนเย็นก็นำกลับ ให้ทานมื้อเดียว แบบอด ๆ อยาก ๆ เพราะดูแล้วพวกเขาที่มาตั้งทำขบวนการแบบนี้ แสดงว่าชอบชีวิตที่เป็นแบบนี้ แต่ไม่มีโอกาส

เลยต้องเอาคนอื่นมาแสดงแทน...

ปล...เอนทรี่นี้ แปะเข้ามาแทรก เนื่องจากหมดมุก ไม่มีไรจะเล่ากลัวบล็อกบูด 555+

ส่วนรูป ผมตบของคนอื่นมาจาก Twitter นะ...ขอบใจ @MOH_ZAAC มาก

แต่เรื่อง มาจากจิตใจส่วนตื้น ๆ ของกระผมจริง ๆ ครับ

สุดท้าย...เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2555 ผมมีโอกาสพานักศึกษาไปเยี่ยมเยือนวัดคลองโคน จังหวัดสมุทสงครามอีกครั้งหนึ่ง ด้วยเหตุที่ต้องนำงานที่รับปากหลวงพ่อ เกี่ยวกับการออกแบบผังวัดให้ท่าน

บรรยากาศก็ยังดี แบบร้อนสุดสุด เหมือนเดิม กลิ่นความเค็ม ความสดของทะเล และความสงบก็ยังมีไม่ขาดสาย

ว่าง ๆ ก็แวะไปครับ...คลองโคนนี่จะแตกต่างจาก บ้านบางบ่อล่าง จุดหนึ่งคือ ในส่วนของป่าโกงกาง ป่าชายเลน ไม่มีทางเดินให้เข้าทัศนศึกษา นัยว่าเป็นพระราชดำริของสมเด็จพระเทพฯ ที่ทรงให้รื้อออก

เพราะ...เมื่อมีคน "ขยะ" ก็มักจะเดินทางไปหาธรรมชาติเสมอ!!!